kontra tiyempo

Haggai 1: 1-8

Naranasan mo na ba ito?

Kahit anong laki na ng sweldo, mas lalong lumalaki ang mga gastusin.
Kahit anong pagsusumikap mag ipon, mas lalong lumalaki ang butas ang bulsa.
Kaya kahit anong kain, di mabusog busog kasi nag iisip na naman kung saan bubunot ng susunod na pambili.
Kaya kahit anong baluktot, malamig pa din kasi nararamdaman mo mas lalong umiiksi ang kumot.
Ang resulta? Mas pagod at bugnutin at lalong sumasama ang loob kasi ang pakiramdam, ng magbigayan ng malas sa mundo, ikaw ang sinwerte makatanggap ng sandamukal.

Ano ang dapat gawin pag kinakapos?
Pag pakiramdam eh kulang lagi ang lahat?
Pag pakiramdam eh kapos lagi ang biyaya?

Magbigay.
Kahit ibig sabihin kunti na lang ang natitira.
Kahit ibig sabihin wala ng matitira.

Karamihan kasi nagsasabi, magbibigay ako pag may pera na ako.
Pag nanalo ako sa lotto.
Pag sinwerte na ako.
Pumuti na ang uwak, di pa rin makapagbigay.
Kasi ang pagbabahagi ay di nakadepende sa swerte.
Di nakadepende sa pangako.
Nakadepende sa kung anong meron ka.
Kung ano ang kaya mong ibigay.
Ngayon.

Sa ating pananampalataya, common sense ito.
Pero sabi nga, kung ano pa ang pinaka common, siya pa ang bibihirang gamitin…

Kung gusto mo makatanggap ng ngiti, magbigay ka ng ngiti.
Kung gusto mo makatanggap ng sampal, magbigay ka ng sampal.

Ang pangangaral na ito ay di para palaguin ang bulsa ng iba.
Ang pangangaral na ito ay para palawakin ang puso natin.
Kaya tayo nagbibigay para maipakita natin na ang pinakamahalagang bahagi sa atin ay ang puso, di ang bulsa.
Kaya tayo nagbabahagi para gayahin ang halimbawa ng ating panginoon sa krus.
Nagbigay di lamang kung anong meron siya, kundi higit sa lahat, ng buong buhay niya.

newspaper boy

“Whatever house you enter, stay there and leave from there. And as for those who do not welcome you, when you leave that town, shake the dust from your feet in testimony against them.” Luke 9: 1-6

The gospel is obvious, Jesus instructs his disciples, if a town does not welcome you, do not spend your energy trying to convince them otherwise.

If you are a missionary and you are not welcome, leave.
If you are a salesman and no one buys, leave.

Unless of course you want to be a martyr, that is a different story altogether.
Unless of course you want to go broke, that is a different matter.

There will be other towns, homes, communities who will be more than willing to accept you.
As one preacher said, do not waste your time with goats but with sheep, not with resistant people but with receptive people.

As a story goes, a young man of 16 got a summer job selling newspaper subscriptions.
The company gave him a list of names to call up for sales.
He learned from his random calls that people most likely to buy subscriptions were those who were undergoing key transitions in life - newly married or new in town.
So what he did was get a public-records list from the state of Texas and proceeded to make $18,000 in one summer by targeting the right market.
The young man did not waste his time convincing hesitant and resistant people to buy subscriptions.
Instead he called up people who are more than willing to listen to his sales pitch.
That boy grew up to be Michael Dell, founder and owner of Dell Computers, worth billions of dollars.

For some people, selling newspapers seem more like a pastime than a serious business.
For most of us, “selling” God seem more like a hobby than making a living.

swerte o malas

Sino ba ang mga taong swerte?
Ang tumama sa lotto?
Mas malaki pa raw ang tsansa mo na tamaan ng kidlat kesa manalo sa lotto.
In short, mas malaki ang tsansa mo na malasin kesa swertehin.
Pero, ito ba talaga ang swerte at malas na pinanghahawakan natin bilang Kristiyano?

Pag mabait ka raw, lalapitan ka ng swerte.
Pag masungit ka, lalapitan ka ng malas.

Subukan mo.

Maglakad ka sa bayan at ngitian ang makakasalubong.
Babalik saiyo ang ngiti na iyon at malamang may bago kang kaibigan.
Mag-ikot kang nakasimangot at nagsasalubong ang kilay, malamang iiwasan ka ng mga tao.

May mga taong ubod ng swerte, di dahil pinanganak na swerte kundi dahil nagdesisyon sila na maging maswerte - matulungin, mapagbigay, mapagmahal.

Minsan nga lang, malupit din magbiro ang tadhana.
Ngumiti ka, iismiran ka. Magpakabait ka, gugulangan ka. Swertehin ka, kakainggitan ka.
Pero di ibig sabihin nun, titigil na sa pag ngiti, sa pagiging mabait.
Ang isang malas ay di pagpapahiwatig na tayo ay ubod ng malas dahil may pagkakataon na siswertehin din.
Ang pagkatalo sa laro ay di paghuhudyat na tumigil na sa paglalaro sapagkat may mga panahon ding mananalo.
Ang pagkabigo sa pag-ibig ay di pagpaparamdam na huwag ng magmahal sapagkat pinapanghawakan natin na may isang tao tayong matatagpuan na ang pusong tumitibok ay para lamang sa atin.

Totoo, ang swerte ng buhay ay nasa palad ng ating kamay, kung magsipag lang tayo na magbahagi at magtiyaga na umibig.